|
Super Candy met dank aan Alina van Kinki Kappers en speciale dank aan Edwin Kolpa voor de hulp en advies Bruno Listopad over Super Candy We zijn het proces begonnen door samen te gaan praten. Onze gesprekken draaiden rondom verschillende subjectieve en objectieve kwesties. Een van de gemeenschappelijke interesses die we wilden onderzoeken was het verlangen naar het wegvagen van de limiterende stereotypische identiteit waarin we onszelf hullen en waarin we door anderen worden gehuld. Ik geloof dat de ontwrichting van stereotypen mogelijk is zonderdat de herkenbare contouren van het representationele - in dit geval de figuratie - verloren gaan. Het representationele wordt het terrein waaruit we vertrekken naar een ongrijbare waas van 'zelf-productie'. Onze inspiratie komt uit glossy's, boeken over Pop Art en documentaires. Van daaruit wagen we ons op dansen, spreken en zelfs winkelen. Duizelig van de esthetiek van de populaire cultuur, de nostalige voor het afwezige, het 'deterritorialiseren' van representatie en effecten gegenereerd door onze gezamenlijke uitwisseling, kwamen we uit bij een grotesk lichaam dat we niet volledig herkennen en waarvan onzeker is waar het ons naartoe leidt. Al met al hebben we een onstabiele eenheid gecreëerd, vreemd voor zichzelf, een inwendig lichaam dat roept om contact in een gegroefde stem.
|
|
|
|