|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Ton Simons - Biografie | ||
| Ton Simons was van 1999 tot 1 maart 2010 artistiek leider van Dance Works Rotterdam. Tot eind mei 2010 toert het gezelschap met zijn productie 3/Sense/Scene/Scenarios langs theaters in heel Nederland. Ton Simons studeerde aan de Rotterdamse Dansacademie onder de directie van Lucas Hoving en bij Merce Cunningham in New York. Vanaf 1975 danste hij drie jaar bij het toen pas opgerichte Werkcentrum Dans en legde de basis voor zijn omvangrijk choreografisch oeuvre. In 1978 verhuisde hij naar New York City waar hij zijn eigen producties maakte. Dit leidde tot de oprichting van zijn eigen gezelschap Ton Simons and Dancers waarmee hij vanaf 1986 jaarlijks voorstellingsseries gaf in New York en deelnam aan gerenommeerde internationale festivals. Tevens bleef hij zijn werkzaamheden voortzetten in Rotterdam, nu als vaste gastchoreograaf van De Rotterdamse Dansgroep. In oktober 1999 volgde zijn aanstelling als artistiek leider van De Rotterdamse Dansgroep, tegenwoordig Dance Works Rotterdam. Simons’ choreografieën zijn opgenomen in o.a. het repertoire van The Colorado Repertory Dance Company, Repertory Arts Movement St. Louis, The Washington Ballet, Pacific Northwest Ballet en Komische Oper Berlin. Simons heeft samengewerkt met Nederlandse musici zoals het Asko Ensemble, het Ives Ensemble, Slagwerkgroep Amsterdam, Michel Waisvisz, Moniek Toebosch, Hans Dulfer en Horst Rickels en met de Britse groep Test Dept., de Engelse componist Gerald Busby, de New Yorkse band The Ordinaires, Amerikaanse componisten Eliott Sharp en Matthew Shipp, het Asko Ensemble en het Ives Ensemble. Befaamde internationale beeldende kunstenaars, waaronder de New Yorkse video-/filmmaker Charles Atlas, de Engelse ontwerper Simon Costin, de New Yorkse ontwerper William Katz, de New Yorkse schilder Mark Lancaster, de Brits/ Amerikaanse beeldhouwer Andrew Lord en de Nederlandse beeldend kunstenaar Peter Struycken hebben meegewerkt aan Simons’ producties. Simons’ werk is vertoond op televisie in Nederland, Japan, Tsjechië en Duitsland. Simons heeft samengewerkt met Nederlandse musici zoals Michel Waisvisz, Moniek Toebosch, Hans Dulfer en Horst Rickels en met de Britse groep Test Dept., de Engelse componist Gerald Busby, de New Yorkse band The Ordinaires en Amerikaanse componisten Eliott Sharp en Matthew Shipp. Befaamde internationale beeldende kunstenaars, waaronder de New Yorkse video-/filmmaker Charles Atlas, de Engelse ontwerper Simon Costin, de New Yorkse ontwerper William Katz, de New Yorkse schilder Mark Lancaster en de Brits/Amerikaanse beeldhouwer Andrew Lord hebben meegewerkt aan Simons’ producties. Simons’ werk is vertoond op televisie in Nederland, Japan, Tsjechië en Duitsland. Onderscheidingen: Voor zijn choreografieën ontving hij onder meer de volgende onderscheidingen: de Prijs van Verdienste 2004 van Dansersfonds ’79 (2005), de Sonia Gaskellprijs van de stad Amsterdam (1997), een Choreographer’s Fellowship van de National Endowment for the Arts (1992 en 1993), een Individual Artist’s Fellowship van de New York Foundation for the Arts (1991) en de Nederlandse Choreografieprijs (VSCD, 1990). Klik hier voor het juryrapport van "Prijs van Verdienste 2004" Klik hier voor: Choreografisch werk Ton Simons Bibliografie: Mirjam van der Linden
interview choreograaf Ton Simons: ‘ik ben eigenlijk heel huiverig voor emoties’, in De Volkskrant, donderdag 5 oktober 2006
Marcelle Schots
interview Ton Simons: ‘ik ben in New York opgevoed door genieën’, in Theatermaker, oktober 2006 jaargang 10
Ingrid van Frankenhuyzen
‘Choreograferen
is als koken’, in NRC Handelsblad, 26 januari 2005
Isabella Lanz / Katie Verstockt
Hedendaagse
dans in Nederland en Vlaanderen, ‘Ton Simons’, p. 36 –
39, Antwerpen, 2003 (Stichting Ons Erfdeel).
Rosa C. Corral
‘Ton Simons, artesano
de la danza’, in Por La LANZA, 2002.
Marilyn Hunt
‘Ton Simons – Soho
to Seattle’, in Dance Magazine, 1999.
K. Gosschalk / E. Quint
Moed en Avontuur,
‘Käthy Gosschalk: 25 jaar Werkcentrum Dans / De Rotterdamse Dansgroep’,
Amsterdam, 1999.
Jan Baart
International Dictionary of Modern
Dance, lemma ‘Simons’, Detroit, 1998.
Pierre Lartigue
Le bel aujourd’hui,
in Festival d’Automne à Paris 1972 – 1982, Parijs, 1983.
|
|||
 |
|
|
|
